Ferahan to rejon położony między Kurdystanem a krajem Bachtiarów. Zalicza się do niego szeroko znane saruki, malajery, liliany. W północnej części tej krainy typowe są wzory wykorzystywane na kobiercach kurdyjskich, tzn. bota, mahi (wzór rybi zwany też wzorem heratu), bordiury samowarowe (zwane również krabowymi). Południowa część, granicząca z ziemiami bachtiarów, obfituje w motywy kwiatowe. Na północy przeważają wzory ciągłe, na południu kompozycje medalionowe.

Bardzo wcześnie w tym rejonie zaniechano użycia wełny w konstrukcji dywanów zastępując ją bawełną. Węzły zakłada się i symetryczne, i asymetryczne.

W opisywanym kobiercu pole główne wypełniają rozbudowane motywy heratu pięknie skomponowane z różnorodnych elementów. W środku znajduje się medalion z symbolicznym przedstawieniem basenu wodnego, stałego elementu perskiego ogrodu. W narożnikach powtórzono motywy z medalionu.

Bordiurę kobierca zdobią motywy samowarowe i rozety typowe dla wyrobów kaukaskich i północno-zachodniego Iranu. Całość obrazu w klasycznych kolorach czerwieni, indygo i kremowym. Klasyczny przykład tkactwa z Ferahanu.

Stan bardzo dobry