Maslagan to niewielka miejscowość w okolicach Teheranu. Kobierce tam tworzone są bardzo charakterystyczne. Ich znakiem rozpoznawczym jest medalion. Z uwagi na wyjątkowy kształt porównuje się go do błyskawicy. Pełen ekspresji zygzakowaty obrys medalionu podkreślany jest często kilkoma liniami w różnych kolorach.
Na bordiurze i w narożnikach silnie zgeometryzowane motywy nawiązują do kobierców kaukaskich – najczęściej lancetowate liście, hamadańskich, a czasem do afszarskich – ni to drzewa, ni to goździki lub inne formy roślinne.
Kolorystyka jest zwykle klasyczna, tzn. czerwień, indygo, biel lub krem. Rzadko zdarzają się zimne zestawienia barw jak w poniższym kobiercu.
Przejrzystość formy, jej uporządkowanie, wyważona kolorystyka, archaiczne wzornictwo dają wrażenie eleganckiej harmonii.
W rzadkich przypadkach możliwa jest tak daleko posunięta geometryzacja rysunku jak na powyższym kobiercu. I to czyni go rarytasem kolekcjonerskim.
Często słyszymy, że dywan o surowym, pozbawionym ozdobników obrazowaniu jest bardzo nowoczesny. Tymczasem proste geometryczne motywy są znakiem zakorzenienia w najstarszych tradycjach tkackich. We wnętrzach robią podobne wrażenie jak malarstwo abstrakcyjne – przyciągają kolorem i inspirującą formą.


