Tebriz, pocz. XX wieku

Kobierzec „krakowsko-paryski”, Tebriz, XVI w, Wawel

Kobierzec ogrodowy to jeden z najstarszych rodzajów kompozycji na dywanach perskich. Od średniowiecznego historyka Tabariego dowiadujemy się, że tego typu tkaniny zdobiły perskie pałace już w VII wieku w czasie najazdu arabskiego. Kompozycja ogrodowa jest równie rozpowszechniona w cieszących się renomą w całej Europie XVI czy XVII wiecznych kobiercach Polonaise, jak i w dzisiejszych wyrobach koczowniczych. Dywan ogrodowy jak żadna inna forma doskonale mówi, czym jest w sensie symbolicznym dywan porządku świata. Bowiem jak perski ogród, dywan ogrodowy miał pierwotnie funkcję sakralną – odwzorowywał boski porządek na ziemi. Nie bez powodu tak wiele języków zapożyczyło stare irańskie słowo „ogród” (awestyjskie „pairidaeza”, staroperskie „paridaida„) nadając mu znaczenie „raj” (grec. paradeisoi, łac. paradisus, ang. paradise, franc. paradis, hebr. pardes, łac. ferdous).

Czytaj dalej