Dywany z pogranicza turkmeńsko-afgańskiego są niezwykle charakterystyczne. Głęboka czerwona barwa głównie koszenilowa, choć czasem także pomarańczowawa czerwień marzanny, ograniczona kolorystyka, bardzo stare, zgeometryzowane, rustykalne wzornictwo, lśniąca wełna, doskonale wiązane wyroby.

Głównymi wytwórcami dywanów w rejonie są żyjący tam Turkmeni – Beszirowie, Salorowie, Sarykowie, Ersari – niezbyt liczebne plemiona od lat wędrujące po kotlinach afgańskich. Nomadzkie ubogie życie sprzyjało zachowaniu w stanie niezmiennym od pokoleń wzornictwa i stylu wyrobów.

Kobierce te mają zróżnicowane wymiary, od drobnych chodniczków po ogromne dywany pałacowe.

Pogranicze afgańsko-turkmeńskie to także miejsce, w którym powstają bardzo wartościowe kilimy i sumachy oraz niepowtarzalne tkaniny wykonane łączonymi technikami.

Stan idealny