Nain sąsiaduje z legendą kobiernictwa perskiego – Isfahanem. Jako ośrodek tkacki nie wytworzył odrębnego stylu i pozostaje pod wpływem tkactwa isfahańskiego od dawna tworzącąc dywany na zamówiernia miasta pałaców – jak mówi się o Isfahanie. Niemniej jest cecha, która wyraźnie pozwala odróżnić dywany z Nainu – wszelkie odcienie niebieskiego, od błękitu po ciemny granat, dominują w ich kolorystyce i są postrzegane jako znak rozpoznawczy.

Nainy są tkane z dobrej jedwabistej jasnej wełny. Mogą mieć kompozycję medalionową lub wzór ciągły. Ich gęstość jest zróżnicowana, ale nie spada poniżej 2 000 węzłów/dm kwadratowy, czyli zawsze jest wysoka. Wełniane runo często ma wetkania jedwabiu, co dodatkowo wpływa na urodę tych kobierców. Zdarza się jedwabna konstrukcja.

Nainy to jedne z najbardziej znanych i cenionych kobierców perskich.