Kobierce kaukaskie przez wieki tradycyjnie pleciono na wełnie nie tylko w domowych warsztatach, ale także w znanych ośrodkach tkackich jak np. Kuba w Azerbejdżanie. Dopiero wpływy perskie zaowocowały zastąpieniem wełny bawełną w konstrukcji tkanin.

Wzornictwo kaukaskie oparte na geometrycznych motywach, naiwnie proste w rysunku w odległych prowincjonalnych warsztatach, w Szyrwanie i Kubie nabrało iście królewskiego poloru. Mnogość rozmaitych wariacji i finezja w komponowaniu większych form z prostych wzorów jest w tych ośrodkach zachwycająca.

Ten kobierzec oszczędny w obrazowaniu utrzymano w klasycznych czerwono-niebieskich barwach, jakby chcąc podkreślić jego surowość kompozycyjną. Czyni go to eleganckim i pełnym ekspresji zarazem.

Żywe, kontrastowe barwy, dobra gęstość tkania i krótko strzyżone runo zapewnią mu długi żywot.