Kaszan jest ważnym miastem i renomowanym ośrodkiem tkackim w środkowo- zachodnim Iranie. Jego położenie między Jazdem  a Isfahanem dużo mówi o stylistyce powstających tam dywanów. Z jednej strony stare, oparte na finezyjnie komponowanych palmetach i rozetach wzornictwo typowe dla Jazdu, z drugiej pełne nieograniczonej inwencji kompozycje isfahańskie.

Dywany kaszańskie mają bardzo zróżnicowane wzory, kolorostykę i rozmiary. Powstają tu kobierce nawiązujące do miniatur, pełne zwierząt a nawet ludzi, często są to dywany modlitewne, ale też równie często rozbudowane kompozycje ogrodowe. Stylistyka dywanów kaszańskich, elegancka i wyważona świetnie odpowiada dużym wnętrzom pałacowym czy meczetom. Ich kolorystyka jest bardzo bogata. Nierzadko używa się jedwanistej wełny kurk z pierwszego strzyżenia baranków. To jedno z niewielu miejsc, gdzie spotyka się odcienie zielone, turkusowe, szmaragdowe, dające wyroby o zimnych barwach.

Opisywany kobierzec wykonano z jedwabiu, a delikatne tworzywo w połączeniu z pastelową kolorystyką i subtelnym wzorem dało wyrafinowany wyrób.

Jakość najlepszych dywanów kaszańskich plasuje je wśród najdoskonalszych wyrobów irańskich, także w perspektywie historycznej. Wiele starych okazów znajduje się w światowych zbiorach muzealnych obok isfahanów, tebrizów czy kermanów.