Czahar Mahal to niezwykle interesujący rejon tkacki w centralnej części zachodniego Iranu. Miejsce, gdzie znajdujemy obok siebie dywany z Saruka, Araku (dawniej Sultanabad), Ferahanu i wyroby Bachtiarów.

Bardzo zróżnicowane obrazowanie, silnie zgeometryzowane formy, lśniąca, jędrna wełna, urzekająca bogactwem kolorystyka, dobra, a nawet często bardzo dobra jakość tkania – to cechy kobierców tam powstałych.

Wpływ wielu tradycji, powszechność regionalnego tkactwa, ożywienie wytwórstwa w XIX wieku dzięki straniom kompani Zieglera, eksportującej dywany nie tylko do Europy, ale i za ocean, zaowocowaly bardzo obficie.

Kobierce z Czahar Mahal zaskakują pomysłowością, łatwością tworzenia coraz to nowych form, zmiennością kompozycji.

Jakość wykonania też jest bardzo zróżnicowana, od niezwykle precyzyjnych po dość przeciętne wyroby, ale i wtedy bogactwo i wielka umiejętność zestawiania kolorów oraz lśniąca wełna kompensują przeciętność tkania.

Opisywany dywanik zrobiony jest z dużą starannością. Świetna gatunkowo wełna, duża gęstość węzłów, cudowne bogactwo kolorów przedstawiają niemal żywy ogród z ptakami. Kobierzec jest doskonałym przykładem tkactwa z Czahar Mahal.

Stan bardzo dobry