Afszarowie są rodziną o korzeniach tureckich, toteż miejscem ich pochodzenia jest północny zachód Iranu. Dziś żyją w różnych rejonach kraju na skutek przymusowych przesiedleń. Można ich spotkać w okolicach Weraminu, a także na południu w Szahre-Bobak i Sirjanie oraz na północnym wschodzie w Chorasanie.

Tkaniny afszarskie należą do niezwykle ciekawych. Precyzyjne układy wzorów mają często bardzo stary rodowód zakorzeniony w tradycji nie tylko awszarskiej, ale i ludów południowego Kaukazu czy północnego Kurdystanu, natomiast w powstałych na południu kobiercach sięga się do stylu koczowników z Farsu. Wyroby afszarskie, nawet z rejonów położonych na południu Iranu, są bardzo charakterystyczne zarówno w obrazowaniu jak i sposobie tkania, i łatwo je odróżnić.

Kobierce afszarskie zwykle nie są duże, choć zdarzają się i takie o pokojowych rozmiarach. Mogą posiadać medalion lub wzór ciągły. Motywy zdobiące tkaniny afszarskie są wyraźnie zgeometryzowane. Często układane skośnie zapełniają całe pole powtarzanym finezyjnym schematem rozbudowanego motywu, w którym można znaleźć symbole bota, rybie, roślinne. Bogactwo obrazowania jest ogromne. Kolorystyka jest bardzo zróżnicowana i starannie dobierana.

Opisany dywan powstał w Chorasanie, gdzie Afszarowie żyją od czasu przesiedleń za Safawidów. W polu głównym znajdujemy wzór ciągły – powtarzające się kompozycje kwiatowe. Inspiracji można się doszukać wśród wyrobów z Karabachu, tzn. z okolic rodzinnych Awszarów.

Cenny, doskonale wykonany, unikatowy kobierzec.

Stan idealny