Wiele plemion z południa Iranu ma swe korzenie na Kaukazie, toteż zdarzają się kobierce kaukaskie przywodzące na myśl motywy znane z wyrobów szeroko rozpoznawalnych Kaszkajów.

Pole główne kobierca zdobi pięć romboidalnych medalionów, co upodobnia go do sumachów kaukaskich. W dwóch największych medalionach znajdują się graficzne przedstawienia basenów wodnych, jak w kobiercach kaszkajskich. Baseny to podstawa istnienia ogrodów w suchym okresowo Iranie. Bez sieci kanałów życie roślin byłoby niemożliwe. Całe pole kobierca wypełniają motywy kwiatowe, wśród których można znaleźć sylwetki zwierzęce, prawdopodobnie wyobrażenia koni. Pojawiająca się tu i ówdzie położona litera s jest znakiem błogosławieństwa bożego, symbolem odradzającego się życia.

Kolorystyka kobierców karabaskich zwykle jest bogata – czerwień (od jasnych, różowawych czasem odcieni marzanny po głęboką czerwień koszenili), indygo i kremowe odcienie naturalnej wełny. Czasem pojawiają się złamane barwy niebiesko-zielonkawe, tak typowe dla dywanów kaukaskich, albo odcienie szafranu czy dębu.

Taki kobierzec to rzadkość wśród wyrobów z pogranicza Karabachu i perskiego Azerbejdżanu. Świetny stan zachowania czyni go tym cenniejszym

Stan bardzo dobry