Dorosz leży w Chorasanie, prowincji położonej na północnym wschodzie Iranu. To niewielka miejscowość i doskonały ośrodek tkacki.

Tamtejsze kobierce są wyśmienicie robione. Miękka, jedwabista, lśniąca wełna i wielka precyzja tkania to ich podstawowe cechy.

Kompozycja tych wyrobów jest różnorodna. Mogą mieć medaliony lub wzory ciągłe. Bardzo często pojawia się motyw bota – stylizowany cyprys będący symbolem sylwetki ludzkiej, jeden z najstarszych motywów indoeuropejskich, jak właśnie w opisywanym dywanie. Bardzo duża gęstość tkania pozwala na komponowanie wzorów z drobnych elementów.

Kolorystyka doroszów jest bogata. Bez trudu można spotkać rzadkie na kobiercach odcienie żółtego i zieleni. Wziąwszy pod uwagę jakość tkania, uzyskuje się imponujące malarskie efekty o wielkiej subtelności rysunku.

W handlu pojawia się niewiele kobierców z Dorosz, bo niewiele ich powstaje. Są bardzo cenne i długowieczne.

Stan bardzo dobry