Afszarowie są rodziną o korzeniach tureckich. Miejscem ich pochodzenia jest północny zachód kraju. Dziś można ich spotkać w różnych częściach Iranu, w które rzucała ich historia i przymusowe przesiedlenia.

Tkaniny afszarskie należą do niezwykle ciekawych. Precyzyjnie komponowane układy wzorów mają często bardzo stary rodowód zakorzeniony w tradycji ludów południowego Kaukazu. Styl dywanów afszarskich, nawet z rejonów położonych na południu Iranu, jest bardzo charakterystyczny zarówno w obrazowaniu jak i sposobie tkania.

Kobierce afszarskie zwykle nie są duże, choć zdarzają się i takie o pokojowych rozmiarach. Mogą posiadać medalion, mogą mieć wzór ciągły. Motywy zdobiące tkaniny afszarskie są wyraźnie zgeometryzowane. Często układane skośnie zapełniają całe pole powtarzalnym schematem finezyjnie rozbudowanego motywu, w którym można znaleźć symbole bota, rybie, roślinne. Bogactwo obrazowania jest ogromne. Kolorystyka bardzo zróżnicowana i starannie dobierana.

Opisany dywan powstał w północno-zachodnim Iranie. W polu głównym spotykamy wzór ciągły – dwa rzędy motywów zil-i-sultan (dla sułtana). Są to finezyjne kompozycje wazonowe z symbolami ptaków po bokach – stare i cenione wzornictwo, które pojawia się u różnych grup etnicznych w zachodnim Iranie.

Ten około stuletni kobierzec tkany jeszcze na wełnie, doskonale zachowany, to prawdziwy kolekcjonerski rarytas.

Stan bardzo dobry