Pictorial rugs

Pictorial rug, Lahaur, XX c.

With Shiite tradition allowing depiction of living creatures including human beings, the miniatures, just like European paintings, teem with genre scenes and portraits. Its influence on Persian carpet weaving can be found both in urban and regional rugs, comprising single elements or even great historical scenes inspired by the miniatures.

The rug we are presenting here is an outstanding example of weaving craft as well as a unique piece of pictorial art. It is a monumental portrait of King Solomon (Persian ‘Suleiman’) and Queen of Sheba (Persian ‘Belqeis’). Their unusual meeting was mentioned twice in the Bible and has been quite extensively described in the Quran, too.

Czytaj dalej

The tree of life

Isfahan, 1st half of 20th c., Dywany perskie tudzież …

Qom (Qum), 1st half of 20th c., Dywany perskie tudzież…

The tree has been one of the best known and widespread Persian symbols. The motif occurs as often in the miniatures as in the mastepieces of palace weavings and the nomad crafts. too. In the symbolical conceptions of the tree, old Indoiranian and Zorostrian beliefs intermingle with the Muslim ones as well as with the animistic traditions of the nomads and local cults of nature. Babilonian low reliefs remind us that even before Iranians arrived to the Middle East, the tree has already symbolized axis mundi – the axis of the world.

In the mythical geography of Zoroastrianism, the main religion of pre-Islamic Iran, the center of the World was marked by the cosmic tree, growing out of the waters in the middle of the Vourukasha Ocean. This tree was believed to be the source of the seeds of all the healing plants, and as such, it turns up to be in fact the archetype of the world of plants. The mythical bird, Simorq, the embodiment of wisdom, was believed to shake the seeds down once a year, so they would fall dawn to the soil with rain. It was also next to the tree of life that the White Hom was growing, that is the sacred plant, the archetype of the sacred plant used by Indo-Iranians for ritual purposes (Avest. “Haoma”, Middle Pers. “Hom”, Ind. “Soma”).

Symbolically, the tree connects the three dimensions of existence: with its roots firm in the ground drawing the life-giving water, its superior position in the world of plants and its branches giving shelter to the birds, that is the animals of the supreme God – Ahura Mazda – that were once believed to intermediate between the world of men and gods.

Czytaj dalej

Town rugs and ethnic rugs

Isfahan, koniec XX w.,

Jak zwracaliśmy uwagę we wcześniejszych wpisach, kobierce perskie to nie tylko najwyższej próby rękodzieło, ale także obraz świata głęboko zakorzeniony w archaicznych koncepcjach kulturowych i wierzeniach Irańczyków. Jego bogactwo wynikało w równej mierze z różnorodności etnicznej plemion czy ludów jak i wielkości ziem należących do Iranu. Początkowo nie istniało rozróżnienie stylistyczne między kobiercami miejskimi i wiejskimi. Te miejskie były subtelniejsze, lepiej utkane, większe, ale symbolika i formy obrazowania pozostawały podobne. Z czasem jednak świadomość znaczeń symboli zacierała się. Nie wszystkie są dziś tak łatwe do rozszyfrowania jak omawiane wcześniej ogrody czy drzewa życia. Poszukanie doskonałej formy w sztuce kobiernictwa pałacowego doprowadziło z czasem do oderwania od pierwotnych znaczeń, czyniąc z kobierców przede wszystkim idealne kompozycje ornamentalne.

Czytaj dalej

How to read Persian miniatures?

Miniatury perskie to nie tylko piękne obrazki o dopracowanych szczegółach. To także interpretacje utworów, które ilustrują. Żeby je czytać trzeba poznać ich język, a jest to język symboli. Oto kilka przykładów, jak bywa wykorzystywane i jakich znaczeń może nabierać drzewo, symbol kluczowy dla perskiej wizji świata.

Ideał sylwetki ludzkiej to kształt zbliżony do cyprysu. Miniatury zachowują go zarówno portretując człowieka stojącego, jak i siedzącego. Dla podkreślenia powinowactwa form ludzkiemu cyprysowi towarzyszy z zasady drzewo liściaste, często platan. W ten sposób miniatura zachowuje symetrię – gdyby nie widniał na niej człowiek, drzewo byłoby podwójne, albo stanowiło oś kompozycyjną.

Czytaj dalej